Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Όρια

Ρίξε τα σκοινιά, τέντωσέ τα, δοκίμασε τα για να σιγουρευτείς ότι είναι ασύντριφτα και άλυτα, με καλοτυλιγμένα νήματα πλεγμένα και δέσε τον κόμπο σαν σημείο στην ευθεία για να ορίσεις μια αρχή ή ένα τέλος... δεν έχει σημασία... σπας μ΄ένα σημείο το ατέλειωτο που αρχίζει και τελειώνει στο άπειρο. Όσα υφίστανται οι άνθρωποι τα υφίστανται και οι Θεοί...

Πάρε περισσότερα σκοινιά και απλωσέ τα, συγκράτησέ τα με κόμπους και δεσμούς σα δίχτυ της αράχνης... Δέσε δυο μέλη αταίριαστα μ' αυτό και άστα στην προσοχή του Χρόνου. Κανείς δε θα τ' απειλήσει ούτε κι αυτός ο Αλέξανδρος... Δεν καταλύεις τα δεσμά κόβοντάς τα, δεν είναι νίκη ο διαχωρισμός. Ίσως γι΄αυτό κι ο γόρδιος δεσμός δεν κόπηκε ποτέ παρά μόνο αφαιρέθηκε η σφήνα από το τιμόνι ρίχνοντας καταγής το σκοινί, χωρίς να λυθεί ο κόμπος...

Amor osculo significatur, necessitas nodo... ο έρωτας δηλώνεται με το φιλί, η ανάγκη με τον κόμπο...

Τι προηγήθηκε, ο έρωτας ή η ανάγκη? Το φιλί η ό κόμπος? Κaι πού να υποταχτείς... στα γλυκόλογα του έρωτα ή στα άκαμπτα δεσμά της ανάγκης?

Ούτε οι Θεοί δεν ξέρουν να σου πουν γι΄αυτό και προσποιούνται, κι εσύ μ' αυτούς καθώς καραδοκεί η μοίρα, η ειμαρμένη...

Κι ας προσποιείσαι ότι τάχτηκες με του έρωτα τις βουλές, η ανάγκη σ' έχει σπρώξει... κι ας άφησες τη λογική να σε τυλίξει με δεσμά... τον έρωτα προσμένεις...

Θνητό παιχνίδι, θεϊκό... μα τόσο απατηλό και τόσο αναγκαίο...


4 σχόλια:

  1. "Τι προηγήθηκε, ο έρωτας ή η ανάγκη? Το φιλί η ό κόμπος? Κaι πού να υποταχτείς... στα γλυκόλογα του έρωτα ή στα άκαμπτα δεσμά της ανάγκης?"

    Πόσο όμορφο..

    Ο ερωτας πρέπει να υπερισχύει της ανάγκης για να είναι αυτο που του πρέπει..όχι δεν υποτάσσομαι σε μια ανάγκη..

    Καλημέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χρησιμοποιείς την μαγική για μένα λέξη.... και μάλιστα όχι μια μόνο φορά...
    κόμπος...
    αυτός που δένει το στομάχι κάθε φορά...
    που δένει τα κορμιά και τα κρατά σφιχτά...
    που δένει τις καρδιές και χτυπούν σαν μία...
    που δένει τις μοίρες και σβήνει τον χρόνο....
    .........................κόμπος όπως έρωτας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Edelweiss, ο έρωτας είναι σαν τα άνθη της αμυγδαλιάς της τόσο όμορφης ανάρτησής σου... Θα λάμψει σ' όλη του τη μεγαλοπρέπεια, θα σε τυλίξει θα σε συνεπάρει θα σε οδηγήσει σε άλλες ατραπούς, μαγικές... Θα γνωρίσεις κόσμους που δεν ήξερες, θα βιώσεις καταστάσεις αλησμόνητες, θα γνωρίσεις πλάσματα της φαντασίας σου, ξωτικά, νεράιδες... θα διαρκέσει σ' αυτή τη μορφή του όσο διαρκεί και η ομορφιά του άνθους... Ή ο παγετός θα το ρίξει ή η ανάγκη και καρπός θα γεννηθεί. Νομοτέλεια της ζωής... Δεν υποτάσσεσαι σε μια ανάγκη λες.. κι ο έρωτας μια ανάγκη είναι, και ζήσε χωρίς αυτόν αν μπορείς... Αδύνατο. Απλά κάτι πιο δυνατό θα έπρεπε να προετοιμάζει αν και συνήθως δεν το κάνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κασταλία, πήρες του έρωτα τα λόγια και τις πράξεις και τα έδεσες κόμπο ταιριαστό... Ναι, είναι όλα αυτά που περιέγραψες κι όλα όσα δε φαίνονται...

    Ο έρωτας είναι θεός δημιουργός... δίνει φτερά, στον ήλιο σε σηκώνει, σου δίνει τη δυνατότητα να τον αγγίξεις. Κι ας τσακιστείς εν συνεχεία κι ας κάψεις τα φτερά σου... Αυτά που είδες κι αυτά που ένιωσες, πάντα θα σε συνοδεύουν...

    Αλίμονο σ' όσους δεν τόλμησαν να απλώσουν το χέρι και τον όμορφο αγνό αυτόν πόνο να βιώσουν και να τον πλέξουν κόμπο να γίνει ένα με τις αισθήσεις τους...

    Δυο καταστάσεις σου κόβουν την αναπνοή... ο έρωτας κι ο θάνατος. Τον δεύτερο όλοι θα τον γευτούμε... τη μαγεία του πρώτου ασυγχώρητο να προσπερνάμε απλα επειδή γεννηθήκαμε χωρίς φτερά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή